12 bar blue

Als het goed is had ik een tijdje terug al geschreven dat ik een jongen had leren kennen, Matt, op het feest van Emma en hij heeft in Amerika conservatorium gedaan.

Hij kan supergoed gitaarspelen en toen ik die avond mee ging zingen vond hij dat we hier iets mee moesten doen.

Van t een kwam t ander: na een paar middagen te hebben gerepeteerd, stonden we gisteravond gewoon op het podium! 3 liedjes gedaan in 3 verschillende talen:

Marco Borsato met Ik leef niet meer voor jou, Aventura met Amor de madre en Bill met Ain't no sunshine when she's gone.

Op werk had ik het die dag daarvoor kort laten vallen dat ik misschien met Matt zou optreden en gister kwamen de smsjes binnen van collega's die wilden weten of het doorging, want dan zouden ze komen.

En dus zat gister de bar vol met vrienden, collega's en weer vrienden van collega's. Ontzettend leuk en het optreden ging heel goed! Publiek bleef fluiten, klappen, etc. Supergaaf! Heel grote kans dat we binnenkort weer op t podium staan, dus proberen tijd te vinden om weer wat nummers in te studeren.

Ik werk namelijk vrij veel, maar er komt momenteel met Sumosalad dubbel zoveel geld binnen.

Afgelopen 2 weken, iedere week rond de 800 dollar. Is ongeveer 640 euro, niet slecht in een week. Nog even volhouden, want het ticket naar Darwin is inmiddels geboekt! Ik ga met Giorgia...we zagen een mooie aanbieding. Tegen die tijd gaat t allemaal weer duizenden dollars kosten, dus is wel handig als ik wat op zak heb!

Vanochtend gewoon ook weer om 7 uur werken tot 13.30 en zometeen om 18.00 weer in het restaurant tot een uur of 22.00. Zeker met de toenemende hitte en huminity is t ff bikkelen, maar ook erg leuk! Nou goed...ik moet er weer even vandoor. Zet er nog ff snel wat foto's van gisteravond op! xx

Life in Cairns

Dat je mensen blijft tegenkomen bleek afgelopen tijd maar weer. Tijdje geleden liep ik over de lagoon terug naar huis en opeens bleef ik stilstaan op het gras....zat Sam daar gewoon! Met hem ben ik begonnen in Sydney! Australie is groot, maar tegelijkertijd ook klein!
Verder wat feestjes van collega's gehad. Die van Rayanna gevierd in cafe restaurant Rattl Hum en PJO Briens en afgelopen woensdag Emma haar feest bij haar thuis. Heel de avond muziek gemaakt en gezongen. Matt, een vriend van Emma kan ontzettend goed gitaar spelen. Heeft ook de muziekopleiding gedaan. Toen hij mij hoorde zingen heeft hij gevraagd of ik eens mee wilde naar een jam en vervolgens misschien in een muziekcafe hier in Cairns wil optreden. Morgen gaan we oefenen en kijken wat we gaan doen, dus dat is wel heel vet! Ook al komt het niet tot een optreden, is het gewoon al heerlijk om muziek te maken! We zien het wel.

Zaterdag weer eens salades en broodjes bij Sumo opgehaald die anders weggegooid worden en samen met Sam deze heerlijke maaltijd gegeten bij zonsondergang. Vrij veel backpackers zitten dan op de stenen aan de zee. Je ziet krabbetjes onder je wegschieten in het water, pelikanen die erin zwemmen en vleermuizen die overvliegen. En dan heb ik het niet over die mini vleermuisjes die wij thuis hebben.

Vlakbij m'n werk en hostel bij de librarystaan een paar bomen waar er ontzettend veel inzitten! Vooral 's nachts is het een vet gezicht als je ze over ziet vliegen. Ze zijn heel groot! En veel lawaai dat ze maken. Ook veel ontlasting onder die bomen. Liep pasgeleden langs die bomen en een hele auto zat eronder, die wordt echt niet meer schoon.

Ook ben ik met Giorgia hier naar het casino gegaan. Ik ga nooit naar een casino, omdat ik denk dat het niet de beste omgeving is waarin je kunt zijn, maar ik wilde wel eens weten hoe die spelletjes werken en gewoon wat er van zien.

Nou wat een ellende. We waren daar rond twaalven en een man die ontzettend naar de drank stonk vertelde dat hij al 2,5 duizend had vergokt! Giorgia heeft me roullette en blackjack uitgelegd. Mij werd al snel duidelijk dat het casino ontzettend veel geld verdienen en de klanten ontzettend veel verliezen. Het is gewoon puur geluk wat je moet hebben, je hebt totaal geen invloed op het spel. En er waren daar dus echt ontzettend veel Aziaten! De Aziatische toeristen hier zijn echt superrijk. Ook bij ons in het restaurant zijn er ontzettend veel en ze bestellen altijd het duurste van het duurste. Bijvoorbeeld kreeft uit de tank voor 130 dollar.

Principieel kon ik niet gokken, want had op zich makkelijk rondje roullette mee kunnen doen. Laagste inzet is 2,50. Maar ik ben er van overtuigd dat ik dan heel makkelijk nog wat rondjes wil doen, dus gewoon niet gedaan. In plaats daarvan heb ik toegegeven aan een andere verslaving: ik heb heerlijk in het casino een coupe ijs op. Voor de rest lekker veel koffie (mocha! :) ) , want dat is gewoon gratis. Als backpacker moet je creatief zijn.

Nou ja, het gaat hier dus z'n gangetje. Ondertussen ben ik steeds meer bezig met het verdiepen in m'n trip naar de outback, want dat neemt wat tijd in. Ook wil ik binnenkort nog naar Green Island om te snorkelen. Even uitvogelen hoe ik daar het goedkoopsth een kan. Verder veel werken. 6 avonden per week in het restaurant en een aantal uren doordeweeks @ Sumo!

Van geel naar groen

Precies de avond nadat de kiwi die niet in de wc kon plassen kon vertrokken, kwam ik 's avonds terug uit werk en stond me een andere tropische verrassing te wachten.

Ik trok de deur van het appartement open en.....een enorme wietlucht! Leek wel alsof ik in Amsterdam rondliep, maar dan nog 10 keer sterker.

Op de bank zat de boosdoener: een marrokaan uit Frankrijk die amper Engels spreekt. Gelukkig is m'n mimiek sterk, vooral als ik iets niet waardeer en heb ik hem duidelijk gemaakt dat dit niet mijn lievelingsgeur is. Zelfs toen ik onder de douche stond met shampoo en douchegel rook ik nog wiet. Alsof tie rokend had staan douchen. Ellende. En had precies ook die dag m'n was gedaan, die inmiddels niet meer naar roosjes rook. Halfstoned ben ik in slaap gevallen.

Inmiddels wat dagen later gaat het trouwens best goed :P Best aardige jongen en hij blowt nu wat appartementen verderop:P

Afgelopen dagen waren trouwens echt super!

Zondag ben ik met Georgia naar een eiland hier 45 minuten verder met de ferry gegaan: Fritzroy Island. We hebben daar lekker rondgewandeld en veel mooie dingen gezien. Ook heel veel mooie vlinders daar, wat mooie foto's van kunnen maken.Georgia wil trouwens ongeveer hetzelfde als ik doen qua reis na Cairns, dus we gaan waarschijnlijk samen verder reizen.

Eerst naar het hoge noorden, Darwin en daarna zelf met een campervan door de outback.

Avontuurlijk en heeft dus voorbereiding nodig, dus dat gaan we komende tijd even bekijken of we dit samen kunnen doen!

Afgelopen maandag ben ik met Uncle Brian's weer naar de Wet Tropics geweest. Gekkenhuis!

Ik had al gehoord dat het echt een supergrappige tour is en dat maakte zich al snel waar.

Cuz Rohan was onze superleuke guide. Wat is die gestoord, heerlijk!

Als eerst moesten we allemaal een formulier invullen dat we de gevaren van het regenwoud wisten, etc. Formulieren die je hier heel vaak in moet vullen. Kort daarna werd in het busje keihard het nummer: ''Come to Australia, you might accidentally get killed'', aangezet. Geruststellend :P Aangekomen bij Devil's Creek kregen we weer een dreamtime storty te horen van de Aboriginals. Ook niet geruststellend kan ik je vertellen, over een ronddwalende geest enso en dat zou ook de reden zijn waarom hier mensen zijn omgekomen, etc.

In het Wooroonooran national park gingen we naar de Josephine Falls. Onderweg tijdens de wandeling erheen zagen we een stingingtree. Komen veel voor in de tropics. De bladeren ervan zijn echt dodelijk! Als je met je huid langs het blad komt zitten er kleine naaldjes aan met verschillende soorten gif. Mocht het gebeuren, dan voelt het als een 1e graad verbranding. Als er teveel gif in je komt ga je dood. Zo waren er 5 Amerikaanse soldaten tijdens de Tweede Wereldoorlog die niet veel van het gebied afwisten en hun billen met deze bladeren afveegden. Ze zijn eraan doodgegaan. Ik bedacht me opeens dat dat wel een lullige dood is. Hoe moet je dat als weduwe van die soldaten uitleggen als mensen vragen waaraan je man is overleden? ''Tsja, hij heeft z'n billen afgeveegd met een giftig blad''. Hmmmm.

De Josephine Falls waren super. Het water in gesprongen (nou ja, bij mij ging dat niet zo snel. Zo koud op het begin!) en van een waterval afgegleden. Ook op elkaars rug naar beneden gegleden. Vet eng! Achteraf in de bus vertelde onze guide, Cuz Rohan, dat op die plek waar wij zojuist hadden gezwommen verschillende mensen zijn omgekomen door flashfloods. Hij vertelde dit expres niet voordat we gingen zwemmen, omdat we dan misschien niet meer zouden durven. Was die dag ook vrij bewolkt en je weet nooit wanneer zoiets gebeurt. Heel onverwacht. Heerlijk, echt Australie :P

Na een heerlijke lunch, waar ik voor een week heb gegeten, door naar de super Mila Mila waterfall.

Dit was zoooooooooooooooooo mooi! Op deze plek is de videoclip van Mysterious girl van Peter Andre opgenomen (als je het liedje hoort, weetje welke dit is).

Het water was ijs en ijskoud. Toch erin gegaan en als eerste de Fructise reclame nagedaan die hier is opgenomen. Hierna doorgezwommen naar de waterval. Zooo vet als je daaronder staat, je voelt je zo klein.

Na deze plek nog naar een andere plek waar we vogelbekdieren hebben gespot.

De reis naar huis was net zoals de hele dag al gekkenhuis. Discolichten in het busje aan, liedjes met dansjes gedaan....heel de bus stond op z'n kop!

Na een tijdje zei Cuz Rohan dat hij nu een Europees lied ging aanzetten waar wij Europeanen altijd helemaal los op gingen. Het lied: Heeeeeeey heeeey baby, oe aa. I wannaa knowwwww if you be my girl (je weet wel welke ik bedoel).

Hij vertelde dat hij ooit een Duitse jongen in de bus had die bij het horen van dit lied riep: ''Nein, scheise''. (hij was niet zo enthousiast).

Dus moesten wij het zo zingen: Heeeeeeyyy heeeey baby, nein scheise, I wannaa knoow,, etc.

Weer een gek dansje erop en heel de bus los.

Van 8 uur 's ochtends tot een uur of 20.30 op tour geweest, nou ik was kapot toen ik weer thuiskwam.

We hadden een erg leuke groep mensen op de tour en we besloten 's avonds met z'n allen nog een drankje toe doen at PJO Brians.

Gezellig! Volgende dag gewoon weer werken bij Sumo Salads van 7,.00-15.00 en daarna van 18.00-22.15 bij Raw Prawn, dus ik ben gister gelijk na werk naar bed gegaan. Was kapot.....maar voldaan.

Kom maar op Australie!

Naast de pot

Echt waar, ik heb het echt getroffen qua accommodatie. Voor 120 dollar per week zit ik in een 4 dorm met kitchenette, sofa's en grote badkamer. Eerste3 weken housekeeping kunnen doen zodat ik er helemaal niets aan kwijt was, 1 min. lopen van het centrum en van m'n werk...echt TOP.

1 ding is dat je nooit weet wie er dagelijks bij je in kan trekken. Momenteel zit er nog een long term meisje in de kamer: Anousch. Een Armeense uit Zweden. Net meisje.

Eergister kwam ik terug van m'nwerk rond een uur of 12en ik ging naar de wc. Op de bril gewoon echt urinedruppels.

Ik heb geen smetvrees, ben niet de moeilijkste, maar dit sloeg echt alles. Al m'n moed verzamelt en met ingehouden adem de druppels verwijdert. Ik vroeg me wel af of dit Anousch kon zijn, ze is daar veel te netjes voor. En ja hoor: ik zag een nieuwe koffer in de kamer.

Met moeite kon ik wat koekjes wegkrijgen, had zo'n ontzettende honger, maar door die druppels was ik echt kotsmisselijk.

Paar minuten later hoorde ik de sleutels in het slot en ging de deur open. Een jongen die naar me lachte, met veel te weinig tanden en de tanden die hij nog had waren verre van wit. Uiteraard dronken. Uit Nieuw- Zeeland, overigens wel sympathiek. Vroeg gelijk of ik mee naar Gilligans wilde, dat aanbod heb ik netjes afgeslagen.

Z'n telefoon ging. Hij riep wat onbeschofts door de telefoon en deed een poging de telefoon terug op tafel te leggen, maar die viel uiteraard.

Toen kwam een verhaal dat hij zojuist van Gilligans kwam en een meisje uit PNG (Papua New Guinei) had ontmoet. Bleek dus dat ze getrouwd was met een 60jarige Aussie en die zag dat ze met hem zat te flirten enso en die kwam op haar afgestormt, mikte haar op de grond en sloeg dr. Nu belde zij hem dus en hing hij op deze manier op. Vreemd verhaal en die jongen was een vreemde vogel :P

Opeens realiseerde ik medat ik misschien maar eens aan een share accommodation moet gaan denken om zulke taferelen te gaan voorkomen. Soms zit je op zulke dingen echt niet te wachten:P Later ging hij de badkamer in en hoorde ik hem in zichzelf praten. O o o.

Gister kwam ik na werk thuis en ja hoor: weer druppels op de wc. Heb ze gelaten voor wat ze zijn, want ik moest nog eten en dat lukt gewoon niet als ik andermans plas moet gaan ruimen. Zag dat Anousch ze inmiddels had weggehaald :P Slecht verhaal, maar ach, staan we quitte :P

Ik ben dus wel aan het kijken voor een share accommodation maar het probleem is dat ze duurder zijn en vaak buiten het centrum. Bovendien heb ik geen idee hoe lang ik hier nog blijf. Ik probeer nog even flink te cashen en dan van dat geld verder te reizen.

Dat cashen gaat nu beter lukken, want heb er een baantje bij voor overdag via Frederike (ontmoet in Gilligans, vriendin van Bertine). Ik werk at Sumo Salad! Een Healthy Food kraam in de food center van Cairns Central. Gister begonnen. Gezellige collega's en makkelijk en leuk werk. Gelijk lange dag: 7.00-15.00 Sumo Salad en 18.00-22.0 Raw Prawn en daarna nog uit geweest met collega's om Rayanne dr 29e verjaardag te vieren! Vandaag weer om 7 uur begonnen. Geen idee hoe het rooster er verder uit gaan zien..maar zal waarschijnlijk heel veel werken gaan worden komende tijd! No problemo. Ken Cairns en omgeving inmiddels op m'n duimpje, dus kan me nu meer op geld gaan richten.

Verder gaat eigenlijk alles z'n gangetje. Druk druk druk, heerlijk weer, leuke mensen om me heen en vooral veel vrijheid. Denk alleen niet dat ik hier echt nog maanden moet gaan blijven, want is op zich ook weer zonde...er is nog zoveel te zien!

Dus voorlopig even flink werken en cashen en daarna m'n avontuur weer vervolgen!

Great Barrier Reef

Wat is het mooi mooi mooi! Het snorkelen en duiken was zo super!

Woensdag vroeg m'n bed uit, 7.15 werd ik bij de Reef Terminal verwacht.

Gelijk al aan boord van de Ocean Freedom ontmoette ik een Italiaans meisje: Georgia.

Zij is ook van plan hier in Cairns een baan te zoeken en langer te blijven.

Aan boord begonnen met een kop koffie en we kregen als eerst een formulier in ons hand gedrukt die we moesten invullen en ondertekenen. Had te maken met dat je weet wat voor gevaren er vastzitten aan scuba diven en je medical conditions moest je invullen.

Na een korte safety instruction over het varen op de boot, gingen we van wal.

Bij onze eerste stop heb ik gelijk een wetsuit aangetrokken, snorkelspullen gehaald, flippers aangedaan en met Georgia het water ingesprongen.

M'n voet ligt nog erg open, dus die heb ik laten tapen voordat ik het water in ging.

Wat ik onder water zag was echt abnormaal mooi! Het koraal is super. Allerlei kleuren en vormen. Overal mooie schelpen, zeesterren, vissen...

M'n fotocamera heeft een onderwaterstand en die heb ik gelijk uitgeprobeerd...superfoto's en fimpjes gemaakt!

Moest wel goed uitkijken dat ik met m'n flippers het koraal niet raakte, is beschermd en je mag het absoluut niet beschadigen. Ook oppassen dat ik mezelf er niet aan openhaalde. Franzi (het duitse meisje) was er heel zachtjes met haar knie langs geschuurd en had een infectie opgelopen.

Ik heb ook Nemo gevonden onder water, wat een minivisje en ontzettend oranjefelgekleurd!

Na het snorkelen was de lunch verder en hierna verder na de volgende stop. Gelijk weer het water ingesprongen. Was wel een beetje misselijk, want tijdens de eerste keer snorkelen had ik vrij veel zout water doorgeslikt :P

Tijdens deze tweede keer zagen we ontzettend grote vissen en.........als hoogtepunt.......een reuzeschildpad! Hij zwom gewoon naast me!

Als je wilde kon je met een vrouw meezwemmen van de boot. Zij had een boei bij zich waarop je kon rusten en zij legde dingen uit. Deze keer dan ook gedaan en echt waar...het is ook vrij vermoeiend het snorkelen, dus een paar keer lag ik voor pampus op de boei :P

We gingen ook nog met een bootje met een glazen bodem het reef op, maar niets tipt aan het zelf snorkelen, veel mooier.

Hierna vaarden we verder en zagen we opeens midden op het reef een zandeiland! Met een bootje ernaar toe gevaren. Heel apart! Ook nog een blauwe zeester gevonden, mooi mooi mooi.

Hierna terug naar de bood en mezelf voorbereiden op m'n allereerst scuba dive! We hadden aan het begin van de dag hierover al een instructie gekregen.

Ik was vrij zeker over de scuba dive, maar toen het eenmaal zo ver was werd ik toch wel wat onzekerder. Wetsuit aan, riem om, zware fles op je rug, etc. En voor je het weet spring je het water in en blijf je superlang onder water! Dat laatste voelt zo onnatuurlijk. Ik was bang dat ik in paniek zou raken, maar gelukkig bleef ik rustig. Ze hadden ook vertelt dat je vooral gewoon langzaam en diep adem moest halen. Per instructor gingen 2 of 3 personen mee en je hield constant elkaars hand vast. Toch was het nog steeds wel eng :P Was ook bang dat er water in m'n duikbril zou komen, maar is gelukkig niet gebeurt. Na ong. 25 minuten kwamen we weer boven water en ik moet eerlijk bekennen dat dit een geruststellend idee was :P Weer even normaal ademhalen. Was wel echt supergaaf om een keer te doen!

De lunch die ik heb gedraaid op m'n werk ging trouwensaardig goed. Ik ben gelijk nog een aantal keer op het rooster gezet. Toch vind ik bepaalde dingen nog wel lastig en er wordt een ontzettend hoog niveau van je verwacht, omdat het zo'n chique restaurant is.

Dat alles in het Engels is, is soms ook lastig. Vooral met Japanse of Chinese klanten versta ik niet altijd alles door het accent.

Een paar dagen geleden begon de manager erover dat als ik m'n best deed binnenkort ook de floor op mag tijdens dinner. Ik dacht dat hij het niet meende. Hij was een beetje dronken en bijv. het meisje dat mij in heeft gewerkt mocht dit pas na 3 maanden werken proberen. Dat ik lunch nu al mag doen is vrij uitzonderlijk.

Maar gister kwam ik dus op m'n werk en kwam Jamie naar me toe: Ik zou vanavond weer door Greg worden ingewerkt, maar nu dus voor dinner. Had ik niet verwacht, maar uiteraard gedaan.

Het ging aardig, maar er is nog genoeg te leren. Zo wordt er een heel hoog tempo van werken van je verwacht en dit kan nog wel iets hoger :P Ook moet ik het invoersysteem nog even goed onder de knie krijgen.Ook informatie over het eten moet ik nog meer over te weten komen. Eng trouwens: ik moet alser mensen een mud crab of lobster bestellen deze ook zelf de tank uit gaan halen. Zo vies en eng! Die beesten zijn supergroot en spartelen enorm als je ze eruit haalt. Jakkes! Nou ja...we zien wel hoe het gaat. Ik houd jullie op de hoogte! Ik ga nu weer lunch draaien, dus ik ga ervandoor! Cheers!

Bloed, zweet en tranen

O o o wat was dat wakeboarden heftig. We moesten het eerst op een kneeboard proberen. Zit je dan op je knietjes op je board en je wordt door een kabel vooruitgetrokken (en geloof me: daar komt heel veel kracht bij kijken, arme armpjes).

Isabelle vroeg nog aan die man daar of onze knieen heel zouden blijven: uiteraard, antwoordde hij.

Nou, geloof nooit een man. De eerste keer schuurde m'n knie langs het board terwijl ik er vanaf werd getrokken en heel m'n knie open. Maar doordat ik vrij veel adrenaline had, want het is echt heel vet, voelde ik niet veel. Ik vroeg of ik verder mocht (stuk vel was er vanaf en het bloedde vrij heftig) en dat mocht.

Echte Hollandse toch.

Na het kneeboarden over naar het wakeboarden. De 2e keer al kwam ik een heel eind. Echt kicken, gaat met enorm veel snelheid. Dus ik stond daar op dat ding, werd hard vooruit getrokken, dus veel snelheid. Ik slaakte een gilletje van plezier, maar toen kwam de bocht.

Kabam, keihard met m'n hoofd op het water. Dat gaat echt zo hard. Gelukkig wel een helm op, maar je voelt het wel. Gewoon verder gegaan, totdat ook die bochten lukten.

Echt een heel leuke dag. We waren de enige meiden daar. Veel brede jongens die t ook deden, maar net iets beter dan wij waren :P Maar uiteraard wilden ze ons wel adviseren.

Na het wakeboarden de wonden op m'n knie en voeten gedesinfecteerd en weer richting huis.

Bloed en zweet had ik dus zichtbaar van dit avontuur. Tranen wellicht van plezier, maar nu een week later ook bijna van de pijn aan m'n voeten en knie :P O en niet te vergeten: de SPIERPIJN. Horrible. Echt overal spierpijn, nu na een kleine week wordt het eindelijk iets minder.

Bepaalde bewegingen kon ik gewoon niet meer maken. Gelukkig kon ik nog wel alle zware borden dragen in het restaurant.

Isa was er van maandagde 20e t/m vrijdag de 24e. Was heel gezellig. Ondertussen was er ook nog een Turks meisje, Yasmine, uit Duitsland bijgekomen, die bleef tot zondag. Ook heel aardig en aangezien ze hier gaat studeren zie ik haar vast nog wel. Sinds zondag zit ik alleen in het appartement en ik moet zeggen dat ik dat wel ff heel lekker vind.

Je hebt constant mensen om je heen en met meer mensen gaat het slapen wat minder goed. Ook heb ik nu geen last van andermans troep en kan ik me echt even in de kamer terugtrekken. Van mij mag het nog wel even zo blijven:P Ik merkte een paar dagen geleden ook dat ik gewoon echt zo moe van alles ben. Bijna 2 maanden lang heb ik niet echt de tijd voor mezelf genomen, alleen maar met mensen afgesproken en veel dingen ondernomen. Daar probeer ik nu even verandering in te brengen. Zeker door het restaurantwerk lig ik nooit voor 1 uur op bed, dus dat hakt er ook wel in.

Sinds vandaag ben ik ook gestopt met housekeeping. O wat lekker! Soms is het echt zo goor...Je klopt op de deur: housekeeping. Je doet de deur open en de stank die je soms tegemoet komt...niet te harden! Soms vind je drugs op het aanrecht, soms zijn bepaalde dingen niet doorgetrokken in de wc, vieze etensresten overal, etc. Je vindt ook echt de raarste dingen bij check out kamers. Ik ga hier even verder niet op in, want het zijn echt heel rare en vieze dingen:P Gelukkig was het met m'n colllega's wel heel leuk (Amanda, Laura, Giada, Nicola en Sonia). Veel lol gehad.

De reden dat ik stop is omdat ik vorige week bij Raw Prawn heb gevraagd of ik ook lunches mag gaan draaien. De manager twijfelde omdat ze me dan goed moesten inwerken en aangezien ik in een paar maanden weg ga, zou dat hen veel tijd kosten. Hij vroeg me om wat bedenktijd en de volgende dag liet hij me weten dat ik die dag daarop voor een trial kon komen.

Het werk heb ik tot nu toe heel snel opgepikt en als dat ook bij lunch zo zou gaan, mocht ik het doen. Dus ik de trial gedaan en m'n leukste glimlach opgezet, extra make uppie op (want zo gaat dat hier) en de volgende avond kreeg ik te horen dat ik ook lunches mag gaan draaien.

Vandaag dus gelijk housekeeping opgezegd :P Dag dag vies werk.

Verder heb ik het hier aardig voor elkaar. Kan m'n weg hier goed vinden en ik vind steeds goedkopere manieren om rond te komen.

De rastro markt in het weekend is m'n plek om fruit en groente in te kopen. Kleding koop ik niet meer nieuw, maar bij het tweedehandswinkeltje Life line (liefdadigheidsinstelling), net als assecoires en andere spullen.

Iedere week zet ik een bepaald bedrag van m'n loon opzij. Heb een spaarrekening geopend voor de veiligheid en ook voor de rente die ik daarover krijg.

Ik spreek regelmatig ook met Franzi af, het Duitse meisje dat ik bij Cape Tribulation heb leren kennen. Heerlijk naar de Lagoon.

Morgen ga ik met een boottrip naar de Great Barrier Reef en zal ik m'n eerste scuba dive gaan doen! Goed de wonden op m'n voeten en knie tapen en dan moet het lukken.

Ben heel erg benieuwd hoe dat me afgaat! Schijnt ook ech zo supermooi te zijn.

We zullen zien. Ik zal verslag doen! Cheers!

Onthulling ''Sweet As''

Gisteren dus een kopje koffie met bananenbrood (zoooo lekker!!!) gedaan met Isabelle. Ieder hier heeft zijn eigen verhaal en ook zij. Drie weken voordat ze naar Australie ging is haar vader overleden aan kanker. Dat was afgelopen juni. Voor zijn overlijden bleef hij zeggen dat ze vooral haar reis niet door hem moest gaan cancellen. Of hij nou zou blijven leven of zou overlijden. Dus is ze gegaan.

Laura waarmee ik de Oostkust heb gedaan is haar vader ook jaren geleden verloren. Is dan toch heftig om te horen!

Morgen heb ik met Isabelle 2 uurtjes wakeboarden geboekt! Ben benieuwd hoeveel spierpijn dit op gaat leveren, want heb verhalen gehoord dat mensen er ruim een week heel veel pijn aan over hadden gehouden. Maar je bent hier niet in Australie om dingen te doen die je al kent/ weet.

Ik ben hier gekomen om dingen te doen die ik in NL nooit zou doen, daar hoort dit ook bij. Gewoon doen dus!

Inmiddels is er een ander Zwitsers meisje gekomen en gegaan, Claudia en gister is er een ander meisje uit Duitsland gekomen (naam vergeten, oops). Zij woont en studeert al 2 jaar in Australie en is geeneen keer terug naar huis gegaan. Ze is dan wel wat ouder, 32 of 33 (ook vergeten, oops), maar toch....Is best lange tijd! En voorlopig gaat ze weer een jaar studeren hier in Cairns, dus die 2 jaar worden sowieso 3 jaar.

Gisteravond was werk trouwens aardig druk voor een dinsdagavond! Toen we bijna klaar waren mochten we even 5 minuten zitten en drinken. Maar de barjongen, Christian (K-J) had voor mij een drankje gemaakt die achteraf sterker was dan ik dacht. Ging erin als limonade door de cranberry en in 5 minuten had ik em dan ook op. Ik stond daarna dus echt heel wazig de glazen te polleren. Christian heeft trouwens ook een gek verhaal.Tijdje bij z'n pa gewoond in Nieuw- Zeeland, die heeft 'm het huis uitgetrapt. Bij z'n ma liep het ook niet goed en weggegaan. Toen is hij gaan werken en studie/ onderkomen zelf gaan betalen, een vriendin gehad die hem sloeg, etc. Nu uiteindelijk werkzaam bij dit restaurant als barjongen. Hij is nog maar 19, maar komt veel ouder over.

Grappig trouwens: heel de avond is tie aan het beatboxen, dansen en aan het rappen. Die jongen heeft energie voor 10. Ik deed vrolijk met m mee en zo hebben we de werkavond dan ook be-eindigt. Hilarisch.

Ik drink in NL bijna nooit. En als ik drink alleen in het weekend en dan 1 of 2 glazen. Bijna niets dus. Dat weten ze bij het werk ook en des te leuker vinden ze het dus om allerlei fancy drankjes voor me te maken.
Ik mag echt niet na werk gelijk naar huis of zonder drank aan de bar hangen. Altijd wordt er wat lekkers gemaakt. Niet zo gezond en als ik na dit werk stop moet ik hier ook gewoon weer mee stoppen, want het is voor mij echt te veel iedere dag :P

Daarentegen heel leuk met de collega's! Gister naar werk doorgegaan naar de shared house van Rayanne, een Canadese collega. Emma (de Ierse die me heeft ingewerkt), Jared (Oorspring Canadees, ook gewoond in Engeland en nu in Australie), Rory (Engels, jaren gewoond in Zuid- Amerika en spreekt dus ook Spaans) en 2 andere jongens en een ander meisje die ik niet kende waren er ook. Heerlijk heel de nacht gekletst. Rond 5 uur lag ik weer netjes in bed!

Rayanne woont ong. 15 minuten lopen vanaf waar ik woon, maar ik mocht echt niet van ze lopend naar huis 's nachts. Het schijnt hier dus niet echt veilig te zijn.

Er zijn hier in Cairns vrij veel aboriginals. Veel van hen beginnen 's ochtends al met gokken en drinken en doen dit vaak midden op straat. Ik heb veel gekke verhalen over ze gehoord van collega's. Ze zeiden zelfs: ''They're #$%@&!* animals men!''.

Van iemand anders hoorde ik dat de abo's ook een gen hebben dat hen extra vatbaar maakt voor verslavingen, geen idee of dit waar is. Ze vallen hier iig best wel op in de stad. Ik ben ook al een aantal keren toegeroepen 's avonds na werk toen ik naar huis liep terwijl ze dronken op de straat zaten.Dit is natuurlijk wel een bepaalde groep van hen, er zijn ook genoeg sympathieke aboriginals. Bovendien heeft de oorspronkelijke bevolking van dit land het natuurlijk ook niet makkelijk gehad. Ze zijn heel slecht behandeld hier. Hun land is eigenlijk gewoon afgepakt. Ook niet zo fair hoe dat is gegaan. Ook daar heb ik veel verhalen over gehoord.

Ik moest en zou dus met de auto thuis gebracht worden :P Gelukkig is m'n werk 3 minuten lopen vanaf waar ik woon, dus zit ik niet elke keer met dit probleem.

Nou goed, ik ga er weer vandoor. Vandaag een vrije dag en dat is maar goed ook....ben kapot!

Ooo wacht, de onthulling van sweet as! Ja je leest het goed: as en niet ass.

Gisteravond bij Rayanne nagevraagd en het is: Sweet as.

Dat vermindert toch weer het shockeringsgehalte van het Australische taalgebruik!

''Sweet ass!''

Na het supermooie Cape Tribulation ben ik nog een keer met Luca teruggegaan naar Kuranda. Mooie wandeling gemaakt naar de Barron Falls. Helaas wel op m'n plaat gegaan terwijl ik over een beekje met keien liep. Ik dacht al dat het harder aankwam dan ik werkelijk voelde: ben daarna gewoon verder gegaan met de wandeling van kilometers verder, maar nu, ongeveer een week later, zit er nog steeds een ontzettend groot blauw plek op m'n bovenbeen. Schaam me dood in m'n bikini: blauw met paarse strepen erdoorheen, echt supergroot en het lijkt net alsof iemand me flink mishandeld heeft:P

Het is nog steeds een beetje een heftig aanzicht, maar volges mij heb ik niets beschadigd of iets, dus het zal wel goed zijn. Dan maar een gekleurd bovenbeen.

Deze week was ook Bertine weer terug in Cairns. Bertine is de enige echte Random Chick. Oftewel: ik blijf haar overal en nergens tegenkomen. Brisbane in de bus en in een winkel, op Fraser Island, Arlie Beach, etc. Bleef d'r maar tegen t lijf lopen en iedere keer superleuk praatje. Dus het moest ervan komen: donderdag met d'r gegeten en zaterdag uitgegaan bij het beruchte Giligans. Heel de avond heerlijk gedanst en een TOPavond/ nacht gehad! Helaas vertrok ze maandag weer richting NL, maar we hebben dus nog even lekker gefeest.

Ik weet niet of ik het al eerder had getypt, maar sinds 10 augustus werk ik als housekeeper bij het hostel waar ik verblijf, zodat ik niets daar hoef te betalen. 5 ochtenden per week 10.00- 13.30. Valt prima te combineren met het restaurantwerk. Omdat er vooral veel Italianen in het hostel zitten, werk ik daar vaak mee samen en dat is hilariteit ten top.

Vooral met Gardia, Sonia en Nicola kan ik het goed vinden. Nicola is wel een figuur op zich. Als ik em 's ochtends bij de laundry zie, ziet hij er altijd versleten uit. Hij gaat bijna elke avond uit, drinkt en wordt altijd daar 's ochtends wakker met een sigaret. Tijdens het schoonmaken hebben we de droogste gesprekken en zingen we d'r af en toe op los (jaaaaaa, ik heb van Luca een Italiaans kinderliedje geleerd, La maccuina de kappo'', die ik iedere keer laat horen aan hen;)).

Maar waarom nu de titel: ''Sweet ass'', boven dit verhaal? Dit ga ik nu onthullen.

Het werk bij Paw Prawn is super, vooral door de collega's. Ik moest wel wennen dat de jongens/ mannen me aanspreken met: ''My love, honey, etc.''. Zelfs de manager noemt me: ''(my) Darling''. En als ik binnenkom roept de barjongen bijv. keihard door het restaurant: ''Hi Babe!''. Maar dat blijkt dus normaal te zijn. Grappig is trouwens ook dat als we serveren: ''Behind (you)'' moeten zeggen als je achter een andere collega loopt, zodat diegene zich niet opeens omdraait en er ongelukken gebeuren. Dus na een avondje werken heb ik ongeveer 40 keer ''behind'' gezegd. Wel leuk detail :P

Als ik de gasten serveer zeggen ze ook vreemde dingen. Bijv. als ze hun eten krijgen: ''Cheers'', of de wat oudere vrouwtjes: ''Thank you, my love''. Pasgeleden zei een man ook: ''Cheers, angel''.

Maar deze sloeg alles. Ik bracht het eten bij een man en hij zegt: ''Sweet ass''.

Ik wilde bijna kwaad worden, want ik dacht wat zit jij naar m'n billen te kijken. Doe normaal en ga eten.

Maar ik wist al dat je het hier in Australie maar nooit weet en het misschien wel normaal is!

Ik navraag doen en idd: dat is hier heel normaal om te zeggen als je je eten krijgt.

Sommige dingen zijn hier echt vreemd. Punt.

Het eten dat we serveren is echt chique. Ik zie ze dagelijks levende kreeften de staart afhakken. Hierin zit een wit prutje wat lekker schijnt te zijn (nou ik vond het dus niet te eten) en daar betalen mensen dus een fortuin voor. Het walgelijke is alleen dat dat beest nog halflevend is. Uiteraard zagen ze vanaf dag 1 al aan m'n hoofd dat ik dit niet het meest frisse vind dat ik heb gezien en hielden ze het spartelende beest voor m'n gezicht. Jakkes.

Verder serveren we ook krokodil en kangaroe. Aan Aziaten (heel veel customers zijn Aziaat) moeten we altijd uitleggen wat er op hun bord ligt. Als ik bijv. de game sampler serveer moet ik het vlees aanwijzen en zeggen: Kangaroo, Emu and Crocodile. En bijna reageren ze allemaal hetzelfde: ze zetten grote ogen op, zeggen mij na en knikken ongeveer 10 keer. En als ik een heel groot bord met een gerecht breng dan roepen ze keihard door het restaurant: ''OOOOHHHHHHHH'' en slaan hun handen voor hun mond. Altijd een mooi gezicht:P

Afgelopen maandag zijn Luca en Chris trouwens naar Papua New Guinea gegaan. Een ander meisje uit Zwitserland: Isabele is nu bij mij een week, zij kende Luca al. Zometeen even een kopje koffie mee drinken en eten maken.

Oooooooo en wat eet ik hier ongezond. Voor 5 dollar kan ik bij P.J.O. Brien's hier eten. Groot bord en je kunt kiezen uit verschillende gerechten, maar eigenlijk alles is ongezond :P

Zo eet ik dus afgelopen weken: het is goedkoop en je hoeft niet te kopen/ af te wassen. Gister nog gegeten met een groep meiden. O.a. Franzi (ontmoet bij Cape Tribulation). Zij blijft hier ook lang in Cairns, heel aardige meid uit Duitsland. Dus haar zal ik vast nog wel meer gaan zien. Maar vanavond dus een goed voornemen: even zelf koken.

Nou ja, jullie horen wel...het gaat hier z'n gangetje. Cheers!