Gisteren dus een kopje koffie met bananenbrood (zoooo lekker!!!) gedaan met Isabelle. Ieder hier heeft zijn eigen verhaal en ook zij. Drie weken voordat ze naar Australie ging is haar vader overleden aan kanker. Dat was afgelopen juni. Voor zijn overlijden bleef hij zeggen dat ze vooral haar reis niet door hem moest gaan cancellen. Of hij nou zou blijven leven of zou overlijden. Dus is ze gegaan.

Laura waarmee ik de Oostkust heb gedaan is haar vader ook jaren geleden verloren. Is dan toch heftig om te horen!

Morgen heb ik met Isabelle 2 uurtjes wakeboarden geboekt! Ben benieuwd hoeveel spierpijn dit op gaat leveren, want heb verhalen gehoord dat mensen er ruim een week heel veel pijn aan over hadden gehouden. Maar je bent hier niet in Australie om dingen te doen die je al kent/ weet.

Ik ben hier gekomen om dingen te doen die ik in NL nooit zou doen, daar hoort dit ook bij. Gewoon doen dus!

Inmiddels is er een ander Zwitsers meisje gekomen en gegaan, Claudia en gister is er een ander meisje uit Duitsland gekomen (naam vergeten, oops). Zij woont en studeert al 2 jaar in Australie en is geeneen keer terug naar huis gegaan. Ze is dan wel wat ouder, 32 of 33 (ook vergeten, oops), maar toch....Is best lange tijd! En voorlopig gaat ze weer een jaar studeren hier in Cairns, dus die 2 jaar worden sowieso 3 jaar.

Gisteravond was werk trouwens aardig druk voor een dinsdagavond! Toen we bijna klaar waren mochten we even 5 minuten zitten en drinken. Maar de barjongen, Christian (K-J) had voor mij een drankje gemaakt die achteraf sterker was dan ik dacht. Ging erin als limonade door de cranberry en in 5 minuten had ik em dan ook op. Ik stond daarna dus echt heel wazig de glazen te polleren. Christian heeft trouwens ook een gek verhaal.Tijdje bij z'n pa gewoond in Nieuw- Zeeland, die heeft 'm het huis uitgetrapt. Bij z'n ma liep het ook niet goed en weggegaan. Toen is hij gaan werken en studie/ onderkomen zelf gaan betalen, een vriendin gehad die hem sloeg, etc. Nu uiteindelijk werkzaam bij dit restaurant als barjongen. Hij is nog maar 19, maar komt veel ouder over.

Grappig trouwens: heel de avond is tie aan het beatboxen, dansen en aan het rappen. Die jongen heeft energie voor 10. Ik deed vrolijk met m mee en zo hebben we de werkavond dan ook be-eindigt. Hilarisch.

Ik drink in NL bijna nooit. En als ik drink alleen in het weekend en dan 1 of 2 glazen. Bijna niets dus. Dat weten ze bij het werk ook en des te leuker vinden ze het dus om allerlei fancy drankjes voor me te maken.
Ik mag echt niet na werk gelijk naar huis of zonder drank aan de bar hangen. Altijd wordt er wat lekkers gemaakt. Niet zo gezond en als ik na dit werk stop moet ik hier ook gewoon weer mee stoppen, want het is voor mij echt te veel iedere dag :P

Daarentegen heel leuk met de collega's! Gister naar werk doorgegaan naar de shared house van Rayanne, een Canadese collega. Emma (de Ierse die me heeft ingewerkt), Jared (Oorspring Canadees, ook gewoond in Engeland en nu in Australie), Rory (Engels, jaren gewoond in Zuid- Amerika en spreekt dus ook Spaans) en 2 andere jongens en een ander meisje die ik niet kende waren er ook. Heerlijk heel de nacht gekletst. Rond 5 uur lag ik weer netjes in bed!

Rayanne woont ong. 15 minuten lopen vanaf waar ik woon, maar ik mocht echt niet van ze lopend naar huis 's nachts. Het schijnt hier dus niet echt veilig te zijn.

Er zijn hier in Cairns vrij veel aboriginals. Veel van hen beginnen 's ochtends al met gokken en drinken en doen dit vaak midden op straat. Ik heb veel gekke verhalen over ze gehoord van collega's. Ze zeiden zelfs: ''They're #$%@&!* animals men!''.

Van iemand anders hoorde ik dat de abo's ook een gen hebben dat hen extra vatbaar maakt voor verslavingen, geen idee of dit waar is. Ze vallen hier iig best wel op in de stad. Ik ben ook al een aantal keren toegeroepen 's avonds na werk toen ik naar huis liep terwijl ze dronken op de straat zaten.Dit is natuurlijk wel een bepaalde groep van hen, er zijn ook genoeg sympathieke aboriginals. Bovendien heeft de oorspronkelijke bevolking van dit land het natuurlijk ook niet makkelijk gehad. Ze zijn heel slecht behandeld hier. Hun land is eigenlijk gewoon afgepakt. Ook niet zo fair hoe dat is gegaan. Ook daar heb ik veel verhalen over gehoord.

Ik moest en zou dus met de auto thuis gebracht worden :P Gelukkig is m'n werk 3 minuten lopen vanaf waar ik woon, dus zit ik niet elke keer met dit probleem.

Nou goed, ik ga er weer vandoor. Vandaag een vrije dag en dat is maar goed ook....ben kapot!

Ooo wacht, de onthulling van sweet as! Ja je leest het goed: as en niet ass.

Gisteravond bij Rayanne nagevraagd en het is: Sweet as.

Dat vermindert toch weer het shockeringsgehalte van het Australische taalgebruik!