Het bezoeken van de Royal Flying Doctors in Alice Springs was best interessant.

Zonder deze medische hulp, waren veel mensen die in de outback wonen, werken, reizen aan hun lot over gelaten. Ook legden ze uit dat het voor andere doeleinden werd gebruikt. Zo was er bijvoorbeeld een jongen in Adelaide die zo snel mogelijk naar Melbourne moest voor een levertransplantatie. Hij werd gevlogen door de Royal Flying Doctors, zodat hij op tijd was.

Na het bezoek zagen we buiten groepen Aboriginals zitten op het gras, zoals je dat heel vaak ziet. Je ziet hen vaak met groepen buiten zitten. Een paar van hen waren aan het schilderen en ik heb een klein doek bij hen gekocht.

Je wordt hier trouwens ook gewaarschuwd voor hen, meer dan in andere plekken. We gingen s avonds uit in Alice en toen we de vrouw van het hostel vragen waar we het best uit konden gaan,vertelde ze erbij dat we s avonds niet samen over straat konden gaan, omdat veel meiden hier al verkracht door Aboriginals zijn en er ook veel gevochten wordt.

De volgende dag in Alice hebben we wat in de stad rond gewandeld. Terwijl we op straat weer bij wat Aboriginalart gingen kijken kwam er een oude meneer naar me toe op straat.

Een toerist. Hij vroeg waar ik vandaan kwam, etc. Ik had zoiets van: oude viezerik, wat moet je.

Giorgia mengde zich in het gesprek, want ze merkte dat hij Italiaan was. Dit bleek te kloppen. Hij vroeg haar of zij hem herkende. Giorgia reageerde met van ik heb je wel eens gezien geloof ik, maar ik weet het niet precies.

Bleek het Roberto Cavalli te zijn, een wereldberoemde stylist! Hij was duidelijk beledigd, want hij lachte vervolgens als een boer met kiespijn en liep weg :P Haha, dat verwacht je toch ook niet. Midden in de outback van Australie?

Later die dag hebben we nog wat gechilld bij het zwembad van het hostel.

Maandag 5 november weer in de auto gestapt en op naar Kings Canyon! De wandeling was heftig. 7,5 km op en neer over de rotsen. En.....het begon te stormen! Regen en enorme onweer! Dat laatste was een beetje eng, maar vooral heel mooi! Vooral toen we bovenop rotsen stonden en de enorme bliksems konden zien. Heel vet! Ook toen we na de wandeling de auto instapten was het ontzettend vet: daar rijd je dan door de outback. Niets om je heen en enorme onweer! Zoals het wel meer gebeurt, ook al proberen we het te vermijden, moesten we een stuk door het donker rijden. En jawel..hetgeen waar je het meest voor moet vrezen gebeurde bijna...we reden en opeens reden we zowat tegen een koe aan! Gelukkig zagen we net op tijd het lich van zijn ogen in het donker en konden we remmen. Gebeuren heel veel ongelukken door al het wild hier!

Dinsdag op naar hetgeen waar Australie bekend om is: het supermooie Uluru (voorheen Ayers Rock).

En jawel....ik moest er weer aan geloven...10 km in de hitte, want uiteraard arriveerden we op het heetste moment van de dag. De base walk van 10km was wel echt heel erg mooi. Je ziet steeds de kleur van de berg veranderen en geeneen stuk van de berg is hetzelfde. Ook rockpainting was er te zien. Veel stukken mocht je niet fotograferen, omdat deze voor de Aboriginals heilig zijn. De berg is een zeer belangrijke spirituele plek voor hen.

In de verte vanaf Uluru zagen we Kata Tjuta (Olga's), waar we de volgende dag heen zouden gaan.

Na de wandeling direct naar de automonteur, want als we remden hoorden we een vreemd geluid. Ik heb geen verstand van auto's en ik heb geen idee waar die monteur het over had, maar het kwam er op neer dat we geluk hebben gehad. Het had goed gekund dat het onze wielen had kunnen blokkeren en midden in de woestijn stil hadden gestaan. Oops, haha:P

Yulara is een klein plaatsje vlakbij Uluru en hier hebben we daarnaeven uitgerust.

's Avonds hebben we gekeken naar de zonsondergang van Uluru, zo mooi!

Terwijl we 's avonds naar onze camping reden, reden we langs enorme branden. Geen idee of ze aangestoken waren. Ik denk het niet, want de politie was erbij.

Vanaf onze campingplek konden we het vuur zien. Gelukkig kwam het niet onze kant op :P

Woensdag hebben we de zonsopgang bekeken van Uluru. Om half 5 ons bed uit en om 5.30 waren we er. Nog spectaculairder dan zonsondergang! En ongelooflijk hoeveel mensen er waren om dit te bekijken op dit vroege uuur.

Daarna naar Kata Tjuta, hoppaaaaa weer 7.4 km lopen. DIt keer gelukkig vroeg en daardoor minder last van de hitte en van de vliegen. Want bij Uluru moest je je ze echt van je afslaan!

Tijdens de wandeling sprongen de kangaroes om ons heen en waren er heel mooie uitzichtpunten.

Hierna weer even terug naar Yulara. Vanaf hier weer wat kilometers gemaakt en hebben we de grens van Northern Territory naar South Australia gepasseerd! Dat betekent weer een uur later en dus nog een uur meer verschil met NL. Ook moesten we al ons fruit en groenten weggooien, want dat mag je niet meenemen naar Zuid Australia ivm de fruitvlieg. Dit hebben we maar gedaan, want de boete is 2500 dollar :P

Iets na de grens was er een gratis camping en hier hebben we gekampeerd. Bijna geen oog dicht gedaan, want het waaide enorm hard! Ik dacht serieus dat we zouden wegvliegen met dat ding! Het is intussen ook alweer een stukje frisser in de nacht, ik heb s avonds een vest aan. Dat is wel beter dan de enorme hitte toen in Katherine!

Gisteren arriveerden we in Coober Pedy! Echt het soort plaatsje wat je verwacht in de outback. Het staat bekend om het mijnwerk. Hier komen bijna alle Opals van Australie vandaan!

Ook bijzonder: veel dingen zijn hierondergronds. Zo was ons hostel ondergronds, hebben we een huis bezocht dat geheel ondergronds is, ondergronds kerken en winkels bezocht!

De St Pieter en St Paul is zo'n katholieke kerk die ondergronds is. Nog nooit eerder gezien. Voordeel: heerlijk koel!

Faye Nayler kwam in 1961 hier in Coober Pedy. Ze was samen met nog 2 vrouwen, de enige vrouwen in dit plaatsje. Zij heeft haar hele huis samen met hen uitgehakt! De keuken en eethoek heeft ze zelfs helemaal alleen gedaan! Heel indrukwekkend om haar huis ondergronds te zien. Heel luxe, gedetailleerd en mooi gedaaan. Het kostte haar dan ook 10 jaar om het te maken. Tot 1979 kwam haar elektriciteit van een generator.

Hierna ging Marco terug naar het hostel en hebben Giorgia en ik wat geshopt en allebei een mooie ring met Opal gekocht! Een mooi aandenken aan dit leuke plaatsje.

Vandaag (vrijdag9 november) hebben we gekeken naar een demonstratie hoe ze het Opal uit de mijn halen, een museum bezocht en nu zitten we even in de bibliotheek om op het internet wat dingen te regelen.

Ik heb dus geen tijd om veel fotos te plaatsen op deze site, maar dat komt nog wel een keer!