Na het supermooie Cape Tribulation ben ik nog een keer met Luca teruggegaan naar Kuranda. Mooie wandeling gemaakt naar de Barron Falls. Helaas wel op m'n plaat gegaan terwijl ik over een beekje met keien liep. Ik dacht al dat het harder aankwam dan ik werkelijk voelde: ben daarna gewoon verder gegaan met de wandeling van kilometers verder, maar nu, ongeveer een week later, zit er nog steeds een ontzettend groot blauw plek op m'n bovenbeen. Schaam me dood in m'n bikini: blauw met paarse strepen erdoorheen, echt supergroot en het lijkt net alsof iemand me flink mishandeld heeft:P

Het is nog steeds een beetje een heftig aanzicht, maar volges mij heb ik niets beschadigd of iets, dus het zal wel goed zijn. Dan maar een gekleurd bovenbeen.

Deze week was ook Bertine weer terug in Cairns. Bertine is de enige echte Random Chick. Oftewel: ik blijf haar overal en nergens tegenkomen. Brisbane in de bus en in een winkel, op Fraser Island, Arlie Beach, etc. Bleef d'r maar tegen t lijf lopen en iedere keer superleuk praatje. Dus het moest ervan komen: donderdag met d'r gegeten en zaterdag uitgegaan bij het beruchte Giligans. Heel de avond heerlijk gedanst en een TOPavond/ nacht gehad! Helaas vertrok ze maandag weer richting NL, maar we hebben dus nog even lekker gefeest.

Ik weet niet of ik het al eerder had getypt, maar sinds 10 augustus werk ik als housekeeper bij het hostel waar ik verblijf, zodat ik niets daar hoef te betalen. 5 ochtenden per week 10.00- 13.30. Valt prima te combineren met het restaurantwerk. Omdat er vooral veel Italianen in het hostel zitten, werk ik daar vaak mee samen en dat is hilariteit ten top.

Vooral met Gardia, Sonia en Nicola kan ik het goed vinden. Nicola is wel een figuur op zich. Als ik em 's ochtends bij de laundry zie, ziet hij er altijd versleten uit. Hij gaat bijna elke avond uit, drinkt en wordt altijd daar 's ochtends wakker met een sigaret. Tijdens het schoonmaken hebben we de droogste gesprekken en zingen we d'r af en toe op los (jaaaaaa, ik heb van Luca een Italiaans kinderliedje geleerd, La maccuina de kappo'', die ik iedere keer laat horen aan hen;)).

Maar waarom nu de titel: ''Sweet ass'', boven dit verhaal? Dit ga ik nu onthullen.

Het werk bij Paw Prawn is super, vooral door de collega's. Ik moest wel wennen dat de jongens/ mannen me aanspreken met: ''My love, honey, etc.''. Zelfs de manager noemt me: ''(my) Darling''. En als ik binnenkom roept de barjongen bijv. keihard door het restaurant: ''Hi Babe!''. Maar dat blijkt dus normaal te zijn. Grappig is trouwens ook dat als we serveren: ''Behind (you)'' moeten zeggen als je achter een andere collega loopt, zodat diegene zich niet opeens omdraait en er ongelukken gebeuren. Dus na een avondje werken heb ik ongeveer 40 keer ''behind'' gezegd. Wel leuk detail :P

Als ik de gasten serveer zeggen ze ook vreemde dingen. Bijv. als ze hun eten krijgen: ''Cheers'', of de wat oudere vrouwtjes: ''Thank you, my love''. Pasgeleden zei een man ook: ''Cheers, angel''.

Maar deze sloeg alles. Ik bracht het eten bij een man en hij zegt: ''Sweet ass''.

Ik wilde bijna kwaad worden, want ik dacht wat zit jij naar m'n billen te kijken. Doe normaal en ga eten.

Maar ik wist al dat je het hier in Australie maar nooit weet en het misschien wel normaal is!

Ik navraag doen en idd: dat is hier heel normaal om te zeggen als je je eten krijgt.

Sommige dingen zijn hier echt vreemd. Punt.

Het eten dat we serveren is echt chique. Ik zie ze dagelijks levende kreeften de staart afhakken. Hierin zit een wit prutje wat lekker schijnt te zijn (nou ik vond het dus niet te eten) en daar betalen mensen dus een fortuin voor. Het walgelijke is alleen dat dat beest nog halflevend is. Uiteraard zagen ze vanaf dag 1 al aan m'n hoofd dat ik dit niet het meest frisse vind dat ik heb gezien en hielden ze het spartelende beest voor m'n gezicht. Jakkes.

Verder serveren we ook krokodil en kangaroe. Aan Aziaten (heel veel customers zijn Aziaat) moeten we altijd uitleggen wat er op hun bord ligt. Als ik bijv. de game sampler serveer moet ik het vlees aanwijzen en zeggen: Kangaroo, Emu and Crocodile. En bijna reageren ze allemaal hetzelfde: ze zetten grote ogen op, zeggen mij na en knikken ongeveer 10 keer. En als ik een heel groot bord met een gerecht breng dan roepen ze keihard door het restaurant: ''OOOOHHHHHHHH'' en slaan hun handen voor hun mond. Altijd een mooi gezicht:P

Afgelopen maandag zijn Luca en Chris trouwens naar Papua New Guinea gegaan. Een ander meisje uit Zwitserland: Isabele is nu bij mij een week, zij kende Luca al. Zometeen even een kopje koffie mee drinken en eten maken.

Oooooooo en wat eet ik hier ongezond. Voor 5 dollar kan ik bij P.J.O. Brien's hier eten. Groot bord en je kunt kiezen uit verschillende gerechten, maar eigenlijk alles is ongezond :P

Zo eet ik dus afgelopen weken: het is goedkoop en je hoeft niet te kopen/ af te wassen. Gister nog gegeten met een groep meiden. O.a. Franzi (ontmoet bij Cape Tribulation). Zij blijft hier ook lang in Cairns, heel aardige meid uit Duitsland. Dus haar zal ik vast nog wel meer gaan zien. Maar vanavond dus een goed voornemen: even zelf koken.

Nou ja, jullie horen wel...het gaat hier z'n gangetje. Cheers!