Hillsong was super! De dienst ging over To be a heart revolutionaire.Hij vertelde dat 3 dingen hierbij belangrijk zijn:

1. Vergeet niet hoe het was toen jezelf werd gered/ geholpen

2. Gebruik de hulpmiddelen dieje hebt bij het redden/ helpen van een ander

3. Ware compassie voor de ander voelen.

Het verhaal dat hij voorafvertelde ging over de Barmhartige Samaritaan, wat hier natuurlijk goed bij past. Het was een Mexicaanse voorganger die het echt goed deed. Gewoon duidelijke taal en niet te lang.Af en toe wat grapjes met wat Spaanse woorden erdoorheen, wat mij natuurlijk wel aansprak. Ook weer veel goede nummers meegezongen uiteraard. http://www.youtube.com/watch?v=r98E61UG2-M , vond ik wel echt vet nummer.

Het lopen naar Hillsong was nog wel pittig. Veel wegen in Sydney lopen aardig steil. Terwijl we dus omhoog liepen hijgde ik nogal hard, Zo hard dat het zeg maar wel goed te horen was. Heel droog kwam er een Australische jongen aanzetten om de hoek en rende met een te gemakkelijk drafje omhoog en uiteraard moest hij even achterom kijkennaar eenhijgende en met bloed, zweet en tranen besmeurde Elise, en mij een hartelijke glimlach toespelen. Heel sympathiek.

's Avonds om 22.00 vanaf Sydney Central de Greyhound bus gepakt, 12 uur rijden op weg naar Byron Bay! In de bus naar Sydney Central stond trouwens een heel dronken vrouw. Ze schold alle Aziaten in de bus keihard uit. Dat ze niet kon staan, omdat die ''katten'' alle plekken bezet hielden, dat ze alle banen inpikken in het land en nog veel meer dingen. Heel grove taal sloeg ze uit. Ik dacht even toen een Aziaat wat terugzei dat t knokken werd, maar het viel gelukkig mee. In de bus stond nog een NL jongen, Simon, die ook de Greyhound ging pakken die hier al langer rondreist en hij vertelde dat veel Aussies een hekel hebben aan de vele Aziaten die hier wonen.

Nu klinkt 12 uur in de bus lang, maar ik heb er zeker 7 uur van geslapen. Af en toe een plaspauze, beentjes strekken en weer liggen. En met dat laatste heb ik nooit veel moeite.

In Byron Bay s het inderdaad alweer een stukje warmer, precies wat we wilden! Het is echt een alternatief surfersplaatsje. We verblijven in The Art Factory, echt supergaaf! We zitten in een female cottage, uitzicht op een meertje, met 2 andere duitse meiden: Anne, Carolinen 3 Engelse meiden: Rachel, Suzie en Anna, heel leuk! Echt een gezellige meidenkamer dus.

We zijn ook elke avond samen uit geweest (Lalaland, Cheecky Monkeys) en leuke dingen hier gedaan. Zo zijn we bijv. met de duitse meiden naar het meest Oostelijke punt van het Australische vasteland hier gelopen (heftige wandeling).

Gister heb ik met Joortje gekeken of we de tours die we willen doen hier aan de Oostkust in een pakket kunnen kopen, want iedere keer los wordt een duurdere grap.

Je moet ervan uit gaan dat veel tours die we willen doenrond de 200-300 dollar zijn. Door meerdere in te kopen kunnen ze voor kortingen en leuke extra's zorgen. We hebben onze deal bijna rond, nog even rondkijken wat er nog meer mogelijk is.

Gister, een maandag dus, zagen we opeens een enorme kakkerlak hoog tegen de muur in de cottage. CHAOS! We begonnen allemaal spontaan te gillen (krijg je met 7 meiden op een kamer). Anne besloot de insectenspraybus te pakken en het stapelbed op te gaan. Alsof het een geweer was schoot ze op de kakkerlak en die viel zo'n 3 meter naar beneden.............vlak achter m'n bed! Weer enorm gegil natuurlijk, maar gelukkig lag het zonder enig teken van leven op de grond, onder m'n bed. Daar mag het blijven. Kakkerlakken zijn hier dus echt overal. Zelfs in de meest chique huizen, niets aan te doen dus. Helaas pindakaas.

Maar goed, ik ga nog even wat dingen hier regelen en lekker rondstruinen in dit supergezellige plaatsje! Morgen als het goed is richting Ninbin, een echt hippieplekje hier in Byron Bay, ben benieuwd.